Het is onverstandig dit te zeggen. De klimaatsceptici zullen de volgende zin aangrijpen om hun ‘gelijk’ te halen. Het is namelijk koud in Kopenhagen. Goed koud. Deze zondag, de eerste dag na een comfortabele nachtreis met de klimaattrein, is een mooie om erin te komen. En om het laatste nieuws te horen van de onderhandelingstafel, waar 192 landen in de komende 5 dagen een akkoord moeten sluiten om de klimaatverandering een halt toe te roepen.Ook daar schijnt het nogal koud te zijn. De berichten zeggen dat nauwelijks vooruitgang wordt geboekt. Een week lang was Kopenhagen decor van hoofdzakelijk ambtenaren uit alle windstreken. Dat schoot niet op bij gebrek aan vers politiek mandaat. Vandaag zijn veel ministers aangeschoven maar de meeting van de Groenlandgroep, waar de veertig belangrijkste landen de eerste echte onderhandelingen voerden heeft weinig opgeleverd.
Nu is tijdens onderhandelingen alles strategie, ook het nieuws. Grote woorden voor de camera worden soms achter de schermen snel teruggenomen. De bühne is een apart toneel dat veelvuldig gebruikt en misbruikt wordt. De buitenwereld moet straks snappen dat er gevochten is en dat het akkoord het best bereikbare was. Management of expectations.
Zo is al weken geleden afstand genomen van de eigenlijke opdracht van Kopenhagen: een nieuw, omvattend en ambitieus klimaatverdrag tussen alle landen van de wereld. Er ligt een tekst van pakweg 200 kantjes die barst van de ‘haken’. Deze […] geven aan dat er geen overeenstemming is. Het ontbreekt aan politiek commitment om hier snel een einde aan te maken. Het beste wat nu bereikt kan worden is een akkoord. Een paar A4tjes die de hoofdzaken vastleggen en vrijdag worden ondertekend door de regeringsleiders. Handtekeningen, champagne en camera’s zijn besteld.
De hamvraag is natuurlijk: is de wereld straks veilig? Is een akkoord in zicht waarmee we de klimaatverandering kunnen beheersen?
Het voorlopige antwoord is nee. De klimaatwetenschappers van het IPCC waren vandaag heel duidelijk. Wat nu op tafel ligt aan beloftes is onvoldoende en komt niet in de buurt van wat minimaal nodig is. Uit een nieuwsbericht vandaag:
“I think it is clearly not enough,” the IPCC’s Thomas Stocker said of the numbers discussed here. “We are by far short of having security that the 2-degree target will be met.”
Koud in Kopenhagen
Het is onverstandig dit te zeggen. De klimaatsceptici zullen de volgende zin aangrijpen om hun ‘gelijk’ te halen. Het is namelijk koud in Kopenhagen. Goed koud. Deze zondag, de eerste dag na een comfortabele nachtreis met de klimaattrein, is een mooie om erin te komen. En om het laatste nieuws te horen van de onderhandelingstafel, waar 192 landen in de komende 5 dagen een akkoord moeten sluiten om de klimaatverandering een halt toe te roepen.Ook daar schijnt het nogal koud te zijn. De berichten zeggen dat nauwelijks vooruitgang wordt geboekt. Een week lang was Kopenhagen decor van hoofdzakelijk ambtenaren uit alle windstreken. Dat schoot niet op bij gebrek aan vers politiek mandaat. Vandaag zijn veel ministers aangeschoven maar de meeting van de Groenlandgroep, waar de veertig belangrijkste landen de eerste echte onderhandelingen voerden heeft weinig opgeleverd.
Nu is tijdens onderhandelingen alles strategie, ook het nieuws. Grote woorden voor de camera worden soms achter de schermen snel teruggenomen. De bühne is een apart toneel dat veelvuldig gebruikt en misbruikt wordt. De buitenwereld moet straks snappen dat er gevochten is en dat het akkoord het best bereikbare was. Management of expectations.
Zo is al weken geleden afstand genomen van de eigenlijke opdracht van Kopenhagen: een nieuw, omvattend en ambitieus klimaatverdrag tussen alle landen van de wereld. Er ligt een tekst van pakweg 200 kantjes die barst van de ‘haken’. Deze […] geven aan dat er geen overeenstemming is. Het ontbreekt aan politiek commitment om hier snel een einde aan te maken. Het beste wat nu bereikt kan worden is een akkoord. Een paar A4tjes die de hoofdzaken vastleggen en vrijdag worden ondertekend door de regeringsleiders. Handtekeningen, champagne en camera’s zijn besteld.
De hamvraag is natuurlijk: is de wereld straks veilig? Is een akkoord in zicht waarmee we de klimaatverandering kunnen beheersen?
Het voorlopige antwoord is nee. De klimaatwetenschappers van het IPCC waren vandaag heel duidelijk. Wat nu op tafel ligt aan beloftes is onvoldoende en komt niet in de buurt van wat minimaal nodig is. Uit een nieuwsbericht vandaag:
Er zijn nog vijf dagen om de wereld te redden.